Najbardziej znane objawy autyzmu to takie, gdy dziecko:
    • woli być samo,
    • nie bawi się z innymi i nie jest twórcze w zabawie,
    • woli kontakt z przedmiotami niż z ludźmi,
    • unika kontaktu wzrokowego,
    • raczej patrzy „przez osobę",
    • mało się uśmiecha,
    • nie mówi wcale, albo używa słów bez znaczenia,
    • może za nami powtarzać słowa – to tzw. echolalia,
    • dziwacznie się zachowuje – wprawia przedmioty w ruch obrotowy, samo robi tzw. młynki albo wprowadza się w jakiś inny jednostajny ruch – kiwanie, huśtanie, obracanie się w miejscu,
    • nie porusza się spontanicznie,
    • raczej jest spętane ruchowo,
    • chodzi drobnym krokiem,
    • nie balansując rękami,
    • nie biega w podskokach,
    • jeśli mówi, to zwykle na jeden temat,
    • sprzeciwia się jakimkolwiek zmianom w rutynie,
    • ma nadwrażliwość na dotyk i dźwięk lub nie reaguje na ból. 

    Terapia dziecka z autyzmem opiera się na trzech podstawowych zasadach:
    1. Przygotowanie rodziców do pracy z dzieckiem poprzez wyjaśnienie im zachowań dziecka.
    2. Rozszerzeniu form kontaktu z dzieckiem, przede wszystkim kontaktu fizycznego.
    3. Stymulacji dziecka do kontaktów społecznych