Celem terapii jest zmniejszenie objawów nadpobudliwości, zmniejszenie objawów zaburzeń współistniejących oraz zmniejszenie ryzyka późniejszych powikłań.
    Zmieniamy więc otoczenie i dostosowujemy do potrzeb dziecka, gdyż terapia to bardziej forma opieki niż leczenia.
    Model pracy z dzieckiem jest stały i ciągły. Jest to praca TU i TERAZ co oznacza że, w domu pracuje z dzieckiem rodzic, a w szkole nauczyciel.
    Sposoby niefarmakologiczne:
    1. Psychoedukacja na temat nadpobudliwości psychoruchowej - w miarę możliwości całego środowiska, w jakim przebywa dziecko (a w szczególności: szkoła, dom). Trzeba wyjaśnić, co to jest ADHD (jeśli to możliwe także dziecku), jakie są objawy i czym się charakteryzują, co jest objawem, a co nie.
    2. Biblioterapia.
    3. Współpraca z nauczycielami, pedagogami w celu usystematyzowania działań wobec dziecka.
    4. Praca z dzieckiem opierająca się na terapii behawioralnej:
    • skutecznie i precyzyjnie wydajemy polecenia, aktywizujemy je (nie chodź po klasie = usiądź na krześle), czyli: pokazujemy co dziecko ma zrobić, a nie żeby przestało (NIE: nie chodź po klasie, TYLKO: usiądź na krześle),
    • wydajemy takie polecenia, które jesteśmy gotowi wyegzekwować,
    • utrzymujemy kontakt wzrokowy,
    • polecenia jak najkrótsze (czy mógłbyś posprzątać pokój = pościel łóżko),
    • tworzymy system obowiązujących zasad w jasnym prostym komunikacie,
    • tworzymy system konsekwencji jakie będą obowiązywać za złamanie zasad,
    • stosujemy pochwały - które działają zawsze w przeciwieństwie do kar tzw. praca na pozytywach, chwaląc pokazujemy jak należy się zachować,
    • stosujemy nagrody za pozytywne zachowanie, system żetonowy,
    • konsekwencje stosujemy wtedy gdy łamane są zasady,
    • nie dyskutować - jeśli wdamy się w dyskusję to przegrywamy,
    • często przypominamy zasady,
    • praca na poprzeczce - wyznaczamy cele i patrzymy ile dziecko może zrobić, pomaganie dziecku, podążanie za nim, ale nie wyręczanie, podnoszenie poprzeczki poprzez pochwały i nagrody.

    PAMIĘTAJMY - dla osoby z ADHD siedzenie, leżenie (czyli odpoczywanie w potocznym słowa znaczeniu) to najcięższa praca!
    Dobry wpływ na dziecko ma :
    • tolerancja,
    • akceptacja,
    • uczenie hamowania (granice, przestrzeganie zasad, wyciąganie konsekwencji).
    Ilość poświęconej uwagi to najlepszy czynnik poprawy!

    5. Terapia rodzinna - prowadzona przez psychologa, psychiatrę - w przypadku, gdy funkcjonowanie całej rodziny jest zaburzone.
    6. Indywidualna terapia dziecka - nastawiona na zrozumienie przestrzegania norm społecznych, poprawę kontaktów w rówieśnikami, radzenia sobie z agresją, poprawiająca samoocenę.
    7. Leczenie współistniejących zaburzeń, które często występują u dzieci z ADHD, np. tików, dysleksji.