Metoda ruchu rozwijającego Weroniki Sherbone to system „aktywności” czy „doświadczeń” ruchowych nawiązujący do dziecięcego baraszkowania.

    Głównym celem MRR jest wspomaganie lub terapia rozwoju psychoruchowego dziecka. Osiągany jest on poprzez:
        • rozwijanie świadomości własnego ciała,
        • rozwijanie świadomości przestrzeni,
        • zwiększenie umiejętności koncentracji uwagi,
        • wykształcenie pozytywnych relacji z inną osobą,
        • wykształcenie pozytywnych relacji w grupie,
        • kreatywny ruch prowadzący do tańca.

    Można powiedzieć, że sesje Ruchu Rozwijającego są swego rodzaju rekapitulacją rozwoju.

    Zajęcia rozpoczynane są od dających poczucie bezpieczeństwa i oparcia aktywności w pozycji niskiej, jak najbliżej podłogi – w leżeniu lub siadzie. Następnie przechodzi się do pozycji nieco wyższej np. do czworakowania, potem do stania i w końcu do aktywności umożliwiających oderwanie się od podłoża takich jak skakanie lub bujanie.

    Zajęcia początkowe zazwyczaj wykonywane są indywidualnie (są skoncentrowane na „ja”), potem przechodzi się do pracy w parach, a następnie w coraz liczniejszych zespołach, a w końcowej fazie do pracy z całą grupą terapeutyczną. Ten podstawowy schemat dotyczy zarówno pojedynczych sesji, jak i całego cyklu zajęć. Musi być on jednak modyfikowany w zależności od potrzeb i możliwości grupy.

    Zajęcia odbywają się raz w tygodniu i trwają około 50 min, cykl zajęć obejmuje 12 spotkań.