Niniejsze zajęcia są zajęciami socjoterapeutycznymi jakie należałoby przeprowadzić z dziećmi nieśmiałymi i zahamowanymi psychoruchowo, by można pomóc tym dzieciom w ich problemie.

    Dzieci nieśmiałe to dzieci, które w kontakcie z rówieśnikami są:
    • niepewne siebie i swoich posunięć,
    • często się peszą,
    • funkcjonowanie w grupie sprawia im trudności konsekwencją czego jest wycofywanie się z kontaktów społecznych,
    • mają skłonność do izolacji, a zaniżona samoocena powoduje u nich brak wiary we własne siły,
    • są nadmiernie wrażliwe, małomówne, miewające stany lękowe,
    • są apatyczne, powolne, przygnębione, płaczliwe, wrażliwe na czyjąś dezaprobatę i odrzucenie.

    Dzieci zahamowane psychoruchowo to dzieci lękliwe, u których obserwuje się trudności w nawiązywaniu kontaktów społecznych i obniżoną aktywność. Dezorganizacja ich zachowania obejmuje również sferę motoryczną. W zachowaniu uderza niezgrabność, niezręczność krępująca swobodę poruszania. Zahamowanie psychoruchowe u podłoża którego leży nieśmiałość utrudnia dzieciom kontakty społeczne, prowadzi często do unikania rówieśników, co nie sprzyja ich społecznemu przystosowaniu i działa hamująco na wykorzystanie posiadanych zasobów intelektualnych. Charakteryzuje je przesadna skrupulatność i staranność w wykonywaniu zadań. Niepewne swoich umiejętności zbyt mocno przeżywają sytuacje, gdy nie są w stanie wykonać zadania.

    U podstaw tego typu zachowań leży lęk o charakterze społecznym jako reakcji na sytuację trudną, związaną z jednej strony z ekspozycja społeczną z drugiej - antycypacją niepowodzeń w związku z negatywną oceną swoich możliwości.