Zaburzenia zachowania mają wiele uwarunkowań, mogą wynikać z interakcji czynników środowiskowych i organicznych, jak również indywidualnych cech dziecka.
    Nie wszystkie trudne zachowania dziecka wymagają korekty i można uznać je za zaburzone. Trudne zachowania występują sporadycznie i spowodowane są konkretnymi przyczynami (trudna dla niego sytuacja, gorsze samopoczucie).

    W przypadku zaburzeń zachowania mamy do czynienia z utrwalonym wzorcem zachowania pojawiającym się często, nieadekwatnym do sytuacji i destrukcyjnym.

    W okresie przedszkolnym często mamy do czynienia z zaburzeniami emocjonalnymi np. nadmierną nieśmiałością, wybuchami płaczu lub agresją.

    Zaburzenia o charakterze nerwicowym manifestują się bólami brzucha, wymiotami, lękami, tikami, jąkaniem czasem fobiami.